Funtime Records

Biography

Being rooted in the same fertile ground as their scene mates of El Guapo Stuntteam, The Killbots have been destroying stages all over Belgium the last couple of years. Since they won the prestigious Limbomania rockcontest, they caught the attention of musicfans and festivalorganisers, resulting in loads of concerts (including a spot at the great Pukkelpop festival.) Now it’s time to unleash their stonerrockfury on a bright shiny disc. In the spring of this year, they started recording their debut album with the help of Luc Crabbe (of Betty Goes Green fame) and producer Kloot Per W. The fine outcome is a flaming record full of anthemic songs, that manages to fuse stoner, raw rock’n roll and seventies groove into one hell of a musical armaggedon! Besides this, there’s also the great artwork by artist Jan Truyens (also known for his graphic work with f.e. Hof van Commerce).
The end conclusion of this all?
A must hear’ for fans of bands like Queens of the Stone Age, El Guapo Stuntteam, Kyuss, Led Zeppelin and the likes…

To put it in their own words :
‘Oorspronkelijk geprogrammeerd als hack-und-schlager-bots maar door het Jupilervirus getransformeerd tot scheurbots type 666. Misten een afslag na een concert op Nebula 7 en spelen sindsdien rock’n roll om garage Jos terug te betalen voor de reparatie van hun Botcruiser. Bliezen de afgelopen jaren menig festival als Rock Herk, Suikerrock en Pukkelpop droog en behaalden de eerste plaats op Limbomania en een halve finale plaats op Rock Rally. Hun eerste plaat is zopas gereleased en is nu al ten strengste afgeraden door ervaren hondenfokkers en diëtisten.’

Line up

Discography

‘Up Yours’, demo 2004
‘Let It Bleed’, demo 2004
'Three Balls of Steel' cd, promo sampler 2005
‘self titled’ cd, Funtime Records 2007
s/t

Pictures

Mp3

www.myspace.com/thekillbots

Website

www.thekillbots.tk
www.myspace.com/thekillbots

Reviews

From: Destination rock webzine (France)

The Killbots - The Killbots - 2007

Venu tout droit de Belgique où la scène Stoner explose - sous l’impulsion du label Buzzville records entre autres - c’est pourtant chez Funtime (label Punk/Hardecore) qu’est logé The Killbots, quartet dont le premier et éponyme album montre l’étendu du talent de ces jeunes gens. En effet les tueurs de robots nous ont livré là un brûlot Stoner, mâtiné d’une grosse dose de punk (la voix de Kill Stöff y est pour beaucoup) conférant au disque une énergie rare et communicative. Le résultat oscille entre Danzig et les Queen Of The Stone Age, intégrant de ça de là quelques éléments qui font de The Killbots un groupe à retenir. Mise en place 70’s, esprit barré et qualité de composition supérieures à la norme, le programme des réjouissances est alléchant non ? Et bien suivez le guide…

Outre sa teneur exceptionnelle en riff et en morceaux directs (Hellfire, Rule Me Out) qui donnent à cet opus sont aspect brut et efficace, il est passionnant de se perdre au détour des titres qu’il renferme pour apprécier quelques joyeusetés dissimulées derrière l’urgence de certaines compositions… a commencer par ce respect religieux des années 70’s, égrené au fil des titres, par le son de la guitare, des soli ou de quelques breaks qui rappellent entre autre Led Zeppelin. Hiller Raid est contaminé par le rock lourd des pionniers Anglais, c’est indéniable, sur lequel un rouleau compresseur punk aurait laissé d’irrévérencieuses balafres. Good Times quand à elle montre un certain respect à l’égare de Black Sabbath, vociférant quelques accords que n’aurait pas renié Iommi. Pay The Dues a subit un traitement similaire, allant puiser dans les différents courants novateurs la moelle substantifique de sa construction, pour le plaisir de nos cages à miel, toujours avides de rythmiques musclées et sonorités pesantes.
C’est que question lourdeur The Killbots n’est pas pingre, à en juger par certains effets sonores, découlant sans détours du son pachydermique d’un certain gang né à Palm Desert. En effet, Whirlwind Pussy par exemple, s’inspire de ce que Kyuss avait de meilleur en lui, montrant un visage Stoner qu’on aurait, au premier abord, pas soupçonné chez ces belges. Une réminiscence poussiéreuse que l’on va retrouver au fil des chansons, derrière un riff distordu, ou un effet de pédale nébuleux.
Apogée de la chose, The Count Of Mondo, dont l’introduction acoustique hispanisante, très typée western laisse place à un déluge de guitares démentiel. Impressionnant. Mais le clou du spectacle ferme la marche : Tantra, titre s’articulant autours d’un riff répété à foison, sur un tempo de plus en plus rapide et explosif, est sans aucun doute LA pièce maîtresse de l’album. Cet instrumental à la lente progression s’impose comme une preuve supplémentaire de la fertile imagination du groupe de Sludderville, capable de transcender quelques notes bien pensées en pièce apocalyptique à mi chemin entre Anathema et Killing Joke. Vin E, le batteur, y fait étal d’un jeu impressionnant, martelant sans relâche les peaux de plus en plus frénétiquement pour un final dantesque. Du grand art en somme.

Premier album riche est maîtrisé méritant toutes les attentions de la part d’un Quartet de furieux qui ne semble pas prêt à rendre les armes, The Killbots inscrit son nom sur le devant d’une scène belge effervescente. Une très belle réussite.

Iro22 17/03/2008 avis:

From: www.festivalinfo.nl

THE KILLBOTS 'S/T' CD
(Album - Funtime Records )

Dat onze zuiderburen ook niet vies zijn van het voortplanten van goede bands hebben we de laatste jaren wel kunnen ontdekken. Met festivals als Rock Werchter en Pukkelpop is het ook niet vreemd dat ook de Belgen met het rockstervirus besmet kunnen raken. Bij rocksterren hoort natuurlijk ook een dosis harde gitaren, geschreeuw en ongelikte solo’s. Deze ingrediënten zitten allemaal in het debuutalbum /The Killbots/ van *The Killbots*

Muzikaal liggen The Killbots redelijk op één lijn met landgenoten El Guapo Stuntteam. Welke natuurlijk de weg al heeft geasfalteerd met een grote lading decibellen. Deze weg kan nu makkelijk bewandeld worden door The Killbots. Nadat ze al jaren Belgische podia onveilig maken, zijn ze sinds Limbomania (waar ze de eerste prijs wonnen) vrij om te gaan en te staan waar ze willen. Zo stonden ze o.a. op Pukkelpop en Rock Herk en nu brengen ze eindelijk hun debuutalbum /The Killbots/ uit.

Wat kun je nou eigenlijk horen als je de cd aanzet? Het is een flinke dosis rauwe rock ‘n roll met een groot stoner gehalte. Een vrij simpel genre zou je in eerste instantie zeggen, een genre waarin vele bands zijn voorgegaan en vele rockers van vroeger nog flink in zijn blijven hangen. Maar zo makkelijk als het soms lijkt, is het niet. Om een originele sterk arrangement van opzwepende gitaren en gillende solo’s te kunnen maken is meer nodig dan een versterker en een effectenbak. The Killbots lijken hier toch totaal geen moeite mee te hebben. El Guapo Stuntteam en Danko Jones meets Queens of the Stone Age meets Mötörhead. Rauw, rauwer, rauwst!

Zo razen 'Fright Train' en 'Killer Raid' uit de speakers en ook 'Whirlwind Pussy' lijkt geen medelijden te hebben met gevoelige trommelvliezen. Vele van dit soort harde, goed uitgevoerde stukken staan op de cd. Enige rust lijkt gevonden te worden bij de Spaanse intro van 'The Counts of Mondo' maar schijn bedriegt! Na enkele minuten start een geweldige mix van sterke gitaarlijnen, stevige drums en harde solo’s. Het zingen is even aan de kant gelaten en The Killbots laten horen dat ze ook zonder dit element gemaakt zijn voor dit genre.

De weg ligt open voor The Killbots. Met het gelijknamige debuutalbum zetten ze een sterk rockalbum neer. Misschien niet voor iedereen even lekker om naar te luisteren, maar voor fans van rock ‘n roll en stonerrock is dit een genot voor het oor. Killbots kom Nederland maar veroveren!

24/10/2007 - Jordi Koops

From: www.punkrocktheory.com

The Killbots - S/T

People in Belgium often make fun of the people in Limburg because they talk a little slower but there's nothing slow about the Killbots. These dudes bring stoner rock to Belgium and most likely pronouce it as Rawk. That's right, with a capital R. It's dirty, it's energetic and there's not a bad song in sight on their self-titled album. Whether you're talking about opener "Hellfire", the Sabbath-esque instrumental "The Counts Of Modo" or the epic closer that is "Tantra", these guys pull it all off with monster solos, killer riffs and big choruses. If you're into Kyuss, Hermano or their scene mates from El Guapo Stuntteam, get ready for the Killbots!

Thomas Dumarey
Score: 7

From: www.soundslike.be

Killbots: The Killbots

Label: Funtime records

Barcode: 8717092003018

Een stormram, een pletwals, een oorverdovende oerknal. Wederom krachtige woorden voor een Limburgs plaatje. Vlaanderens liefste provincie heeft met El Guapo Stuntteam, The Saturday Night Beavers, Vandal X, Millionaire en zijprojecten, Flipo Mancini en nog tig andere bands een patent op hard en snel. Vreemd toch dat Limburgers door de band genomen uiterst zachtaardig zijn en dat hen traagheid verweten wordt. The Killbots hebben met Kloot Per W als producer een debuut onder hoogspanning opgenomen. De groove in opener “Hellfire” zet de toon voor een plaat vol smerige hardrock à la AC/DC, Motörhead, Nashville Pussy en Zeke. Het fijne aan de songs is de spanning tussen kracht en snelheid, iets dat ook te horen is bij bands als The Datsuns en Wolfmother. Nummers als “Fright Train” of “Fever” getuigen daarvan. Het meest opvallende nummer, “The Counts Of Mondo” opent met een flamenco/mariachi intro en blijkt vervolgens een psychedelische instrumentale geluidstrip in de beste Monster Magnet-traditie.
Gastbijdragen zijn er onder meer van William Soufreau, Mauro Pawlowski en Kloot Per W zelf. Schoon volk dat terecht iets ziet in deze groep jonge honden.

Michiel

From: www.digg.be

The Killbots: The Killbots

Funtime, 2007

Voor Digg*ers van van: het betere gitaarwerk.

Driewerf hoera voor Limbomania! Ware het niet dat ze The Killbots anno 2003 uit de anonimiteit hesen, dan zouden deze Limburgse gitaarfetisjisten noch uw plaatselijke tuinfeest platgespeeld hebben, noch met deze titelloze eerste komen aanzetten. Hoewel, “titelloze tweede” zou hier gepaster zijn: enige jaren terug trachtten ze namelijk '8 Balls of Steel' aan platenmaatschappijen allerhande te verpatsen. Geen énkele hapte toe, wat ons nog maar eens met de neus op de crisis in muziekland drukt.

Over naar het heden: Funtime Records achtte de tijd eindelijk rijp voor wat gitaargeweld, en in de slipstream van El Guapo Stuntteam speelden The Killbots zich in het oog van iedere zichzelf respecterende luchtgitarist. Heeft u het niet zo voor oeverloos gesoleer, maar gaan refreinen met hoge meezingbaarheidsfactor er bij u in als zoete koek? Ook in die discipline is dit een meer dan puike plaat geworden. Wanneer we de beukende geluidsmuren en roffelende drums zouden wegdenken en ze zouden inruilen voor , we zeggen maar iets, een akoestische gitaar, zou driekwart van de songs moeiteloos overeind blijven.

2 instrumentale nummers telt 'The Killbots': 'The Counts of Modo' en 'Tantra'. Ondanks de zeer puike zang, prijken juist deze nummers bovenaan onze most played list. 'The Counts of Modo' vanwege de verkwikkende pauze die het vormt tussen 2 stormrammen als 'Rule Me Out' en 'Pay The Dues', en nog veel meer vanwege de vage Black Sabbath- echo's. 'Tantra' doodeenvoudig omdat het zich zo bij het beste van Tool of Neurosis kan scharen. “Overdrijven we nu niet een beetje?”, hoor ik u al roepen? Neem de proef op de som!. Deze epische afsluiter schreeuwt gewoon om een montage boven een monumentale strijdscène. Ridley Scott, take the hint! Om heel eerlijk te zijn: met behoorlijk wat slechte wil speurden we gedurig naar een valse noot, maar het duiveltje in ons moest op z'n honger teren; 'The Killbots' bulkt van het vakmanschap.

Het hoofdzakelijk uit gitaren bestaande instrumentarium wordt bespeeld met een danig grote maturiteit waar wij, met ons belabberde gepingel -Smoke on the Water' lukt nog net - slecht afgunstig op kunnen zijn. Waren het niet deze instrumentals geweest die ons in een goede luim brachten, dan zou het net zo goed eender welk ander nummer kunnen zijn. 'Fright Train' bijvoorbeeld leunt zeer dicht aan bij wat El Guapo deed op 'Accusations Blues', terwijl 'The Whore (Without a Pussy)’ veel snediger is dan men uit z'n titel zou opmaken. Vergeef ons als we uw favoriet niet vernoemen, maar wees zeker die we die ook digg*en.

Vast staat dat The Killbots in 2007 veel zieltjes, waaronder ongetwijfeld enkele festivalorganisatoren, voor zich zullen winnen. 2008 belooft een wel zeer leuke zomer in petto te hebben. Nu alleen het weer nog, Sabine?

Door Aaren Van De Maele 11/10/2007 - categorie : music -

From: mass movement magazine

The Killbots – The Killbots CD (Funtime)
Where I got to know Funtime for the straight up friendly and melodic punkrock bands, I thought things would get just as friendly again with The Killbots. But Goddammit, I just walked up the wrong alley, at the wrong time with definitely the most dangerous friends I could pick. I am beaten to a bloody pulp by these possessed madman. Furious stoner, highspeed sleaze and hypnotizing spells, get the best of me. It’s intensely rocking madness combining the best of the 70s with contemporary rockmusic, blasting holes in the concrete supposed to seperate the bands rehearsalroom from the innocent outsiders. This cloud of gasoline fumes and cigarette smoke is heading straight for us, and once you have taken a deep breath, the groove has caught you. On the intersection where Queens of the Stone Age and Peter Pan Speedrock have had a lethal accident, the Killbots will pick up the leftovers and pass the checkered flag first. And what amazing artwork to wrap up this sonic weapon of mass destruction. Amazing stuff in every aspect!
Martijn Welzen

From: out of step magazine and webzine

The Killbots - s/t
CD 2007 Funtime Records
Not so long ago I knew the Killbots only by name but one day the self titled debut from these Limbomania Rockcontest winners was dropped in my mailbox. Funtime Records releases the album and with the Killbots they have added another cool band on their roster. Not really the kind of band you would expect on this punkrock/hardcore/emo/indierock/whatever label, except in the whatever section. The promo sheet mention that its a must hear for fans of Queens of the Stone Age, El Guapo Stuntteam, Led Zeppelin and so on. I agree to that and images of outback's in dark pubs surrounded by lots of opened beer bottle's at the edge of some foggy swamp or a sleazy party somewhere in a hot and dusty dessert pop to mind when I give this record a spin. So what you get is a shiny disc full of energy driven groovy stonerrock mixed with greasy and raw rock'n'roll with a shot of southern rock. The opening track 'Hellfire' sets the standard high and from then on it keeps on going. There isn't really a bad song on this fascinating album. Worth mentioning is that the artwork is done by Jan Truyens also known for his graphic work with 't Hof van Commerce. Get this disc and rock on. 8.5/10

From: www.cuttingedge.be

The Killbots(2007)

Killt het niet, dan botst het

In Limburg leven ze nog in het stenen tijdperk. Of heeft dat niks te zien met de knotsgekke - jaja, 'knots' in een zin over het stenen tijdperk - stonerrock /from hell/ die zowel El Guapo Stuntteam als nu ook The Killbots tegen onze kanis rammen? Indien niet, dan zit er ergens toch iets in dat Limburgse grondwater dat de inwoners dat tikkeltje oermannelijkheid geeft die de twee genoemde bands eigen is.

Anders dan de streekgenoten van El Guapo jongleren The Killbots op hun debuut niét met gitaarsolo's, maar spelen zij op kracht en allesverwoestende razernij. Het gaat vooruit, de zanger haalt keer op keer uit, brult en gromt terwijl de gitaren huilen. En ze /weepen niet gently/, dat is duidelijk. Songs krijgen tot de verbeelding sprekende titels mee als daar zijn 'Hellfire', 'Whirlwind Pussy', 'Killer Raid' en 'The Whore (without a name)'. The Killbots zijn een familiebedrijf dat zich specialiseert in afbraakwerken, een firma die de bulldozer over alles en iedereen heen laat rijden. Wij schrapen onszelf weer van de grond en glimlachen tevreden en goedkeurend, want dit is wel degelijk ongemeen én gemeen lekker!

Enkele tracks op het titelloze debuut, dat verschijnt op het Belgische Funtime Records, kennen we al van vroeger, van véél vroeger zelfs. De band won enkele jaren geleden al Limbomania en strandde in de halve finale van Humo's Rockrally. Het moet zijn dat er vooral mietjes rondlopen, daar bij Humo, of The Killbots hadden in de finale gezeten. Afijn, nummers als het bezwerende 'Tantra' en 'Whirlwind Pussy' passeerden ook toen al de revue en hebben sindsdien nog niks aan versheid ingeboet. Het ons tot nu onbekende 'Rule Me Out' vinden we een van de weinige dipjes op het debuut, maar meteen daarna breekt de hel nog maar eens los. 'The Counts of Mondo' is de nog rauwere versie van wat Muse onlangs ongeveer deed in 'Knights of Cydonia': een anthem waarbij je galopperende paarden door een stoffige woestijn ziet hollen, terwijl cowboys gaten in de lucht schieten. De latingitaartjes maken na een geslaagde intro plaats voor het zwaardere instrumentale beukwerk en maken van 'The Counts of Mondo' zo een bijzonder straf gebald nummer. 'Pay The Dues' meteen daarna drijft op datzelfde ongebreidelde enthousiasme, en ook 'Cuba 69' is moddervet.

Straf debuut kortom, dat ook live het publiek van de sokken moet en zal kunnen blazen. Het killt en het botst maar het klinkt vooral verdomd verslavend. Om het met de woorden van de pijprokende kapitein uit The Simpsons te zeggen: aaaarrr!

Frederik Jaques

From: www.intofallenmusic.net

The Killbots - The Killbots

Genre: Rock / Alternative / Classic Rock
In de winkels: 28/09/2007

Het Belgische The Killbots brengt met dit album hun eerste langspeelplaat uit via funtime records. Dit album is voor mij de eerste keer dat ik van de band The Killbots hoor en ik wist vooraf dan ook niet wat te verwachten. De stijl die op dit album te horen is, is een mix van stonerrock en rock ’n roll.

Het eerste dat al gezegd kan worden is dat het artwork er zeer leuk uitziet. Het maakt dat het album al interessant oogt. Maar of het album even boeiend is voor het oor als voor het oog, is dan de vraag die volgt.

De eerste track “Hellfire” is een zeer degelijke opener, maar het album schiet pas echt in gang met “The Whore (Without A Name)”. De track die er bovenuit steekt is “Whirlwind Pussy”. Dit is een heerlijk stevig rockend nummer met zeer vet gitaarwerk. Het niveau doorheen het hele album is vrij constant, hoewel er met “Pay The Dues” toch een zwak nummer in het album geslopen is.

Instrumenteel zit het allemaal goed in elkaar. Ook de vocals werken, zeker voor deze stijl. De lyrics zitten zeer degelijk in elkaar, waarbij de vrouw als inspiratiebron mag gezien worden.Dit album is zeker een aanrader voor wie van een stevig potje rauwe rock houdt. Zelfs wie zich niet zozeer in deze stijl kan vinden, kan verrast worden door dit album. Het heeft in elk geval mij al weten te overtuigen.

Tracklisting:
1. Hellfire
2. The Whore (Without A Name)
3. Whirlwind Pussy
4. Fever
5. Killer Raid
6. Fright Train
7. Rule Me Out
8. The Counts Of Mondo
9. Pay The Dues
10. Cuba 69
11. Good Times
12. Tantra