Scarrots

'Peace of sunshine' cd, Good Life Recordings, 2002
'The sound of being lost' cd, Funtime Records, 2007

From www.outofstep.tk

Scarrots - The Sound Of Being Lost
CD 2007 Funtime Records

It took five years before Scarrots serves us the follower of their debut 'Peace of sunshine'. A lot of good things happened during these years: they had lots of airplay on the national radio station Studio Brussels, they played Pukkelpop and they found shelter at the Belgium label Funtime Records. Not all went well and the band went trough two difficult years including a line-up change when their drummer decided to quit the band.
It's 2007 and Scarrots is back with a new album: 'The Sound Of Being Lost'. Will they be as successful now as they were in the beginning and during their 'Peace of Sunshine' days? I ask myself this question because Scarrots has replaced the ska/punkrock tunes by catchy, dreamy, melancholic, spacey synthesizer rock tunes. They certainly will gain new fans but will it convince the older ones? I' don't know, I find it a pity that they threw the ska overboard.
Scarrots always had his own sound and their uniqueness is still their strength. I mostly like the first part of their album with the opener 'Arrows Of Light' followed by 'Paradise Paralyse', 'Lost in Time' and 'May Our Souls Remain in Light'. 'Arrows Of Light' is my favourite song, it has an eighties kind off new wave opening (This is 'Afrekening' Material Studio Brussels!). They even re-recorded their previous hit single 'Burn The Pages'. Scarrots certainly has evolved and 'The Sound of Being Lost' has become a good album in which the synthesizer plays a bigger part in enriching their sound and making it sound spacey. To my taste the Scarrots should loose some of the melancholic and replace it by rocking aggression. Nevertheless it's a worthy follower of 'Peace of Sunshine' although you don't find any ska on it. 8/10

---

From: www.soundslike.be

Scarrots: The Sound Of Being Lost
Label: Funtime records

Barcode: 8717092002745

Het zou wat té eenvoudig zijn Scarrots bij de afdeling poppunk te categoriseren. Daarvoor zit er toch te veel afwisseling en variatie in de muziek. Niet dat de zelfgemaakte vergelijkingen met Alkaline Trio, Jimmy Eat World of The Get Up Kids geen steek houden, maar evengoed kan je de namen Sheila Divine, Editors of zelfs Psychedelic Furs laten vallen. Om twee Belgische groepen aan te halen kan je Scarrots nog het beste vergelijken als een kruising tussen wijlen Cornflames en Confuse The Cat. Melodie en krachtige spanning druipen van ‘The Sound Of Being Lost’ af en zorgen ervoor dat er ruim een half uur lang een behoorlijk hoog niveau gehaald wordt. De bal wordt wel eens mis geslagen hoor (“Lost In Time”, “May Our Souls Remain In Light”, te voorspelbaar, te licht), maar is daar niet de mantel der liefde? De fantastisch duistere opener “Arrow Of Light” (vandaar de vergelijking met Editors), het verrassende “Soma Holiday” en “Seven Days Before My Brain Explodes” waarin de groep emo een ander uiterlijk geeft, maken alvast veel goed. Misschien is het nog even zoeken naar het ware gelaat en geluid van Scarrots (hoewel, wordt dat niet eens tijd na tien jaar?), maar dat er potentieel is staat na deze plaat zeker vast.

---

From: www.allschools.de

Scarrots - The Sound Of Being Lost

Die belgischen SCARROTS haben sich bereits Anno 1996 gefunden um gemeinsam zu musizieren. Es dauerte immerhin 6 Jahre bis man mit " Peace of Sunshine" im Longplayerformat debütierte. Ein halbes Jahrzehnt später steht nun auch der zweite Longplayer kurz vor der Veröffentlichung. Die lange Wartezeit begründet sich nicht etwa durch mangelnde Kreativität, vielmehr hatte man mit Besetzungsänderungen im freundschaftlichen Ensemble zu kämpfen.

"The Sound Of Being Lost" zeichnet eine talentierte Band, die zwischen lässiger, teils britischer Tanzbarkeit ("Arrows of light"), mit Keyboards garnierten emotionalen Rock und poppigen Punkrock ihre ganz eigene, charmante Daseinsberechtigung geschaffen haben. Ob ein verträumter Schleier über den Arrangements hängt wie beim famosen "May our souls remain in light" und "Soma holiday" oder man einfach nur dynamisch gute Laune verbreitet wie bei "Burn the pages", SCARROTS klingen stets nach einer frischen Brise aus der Jahrtausendwende, die sich äußerst positiv aus dem aktuellen Einheitsbrei abhebt. Nicht zuletzt die Synthiesounds lassen konstant Erinnerungen an THE ANNIVERSARY und ihr "Designing a Nervous Breakdown" aufkommen und ich weiß schon welche Platte ich nachher mal wieder hervorkramen werde. Bis dahin kann ich ruhigen Gewissens beide Daumen für dieses sehr ansprechende und abwechslungsreiche Release in die Höhe strecken. Auschecken lohnt sich!

---

From: www.europunk.net

Scarrots - The Sound Of Being Lost

We sure had to wait a long time for this one, the first proper full-length from Leuven-based Scarrots, as their former release (dating back from 2002) was just a collection of oldies slapped together with some more recent songs to soothe fans at the time (and label perhaps). Celebrated for their awesome live performance, the band unfortunately disappeared from the limelight right at the moment their breakthrough seemed a given, an amazing performance at Pukkelpop’s skatestage in 2003 the bubble that should have seen the band burst onto the national rockscene once and for all, but alas fate decided differently. But that was then and this is now ...

The band had some years to reflect on where they wanted to take their music, and the hardship of finding an adequate replacement drummer, the incident that instigated their forced hiatus for the past two years or so, has obviously forged a stronger and more focused whole. The Scarrots always were one of the bands that seemed most capable of fulfilling their potential and go the mile as a rock-band in Belgium, and the strength of “The Sound Of Being Lost” just adds to that train of thought. Not so lost after all perhaps, as “The Sound Of Being Lost” sounds more like a homecoming of sorts, the new album building upon all the strengths the band had been unveiling in the past. There’s Pieter’s sad melancholic vocal delivery that somehow seems to beg for sing-along at every chance and the well-placed keyboard licks combined with powerful and delicious pop-rock grooves that never fail to leave their mark. It can be said that Scarrots, together with their label-mates of Circle were leading the pack of independent rock bands way before their time, but where-as I definitely could see them making a big breakthrough on the radio-waves back in the day, the present accessibility of the indie-rock climate seems to favor the band and should see the Scarrots reclaiming their spot in the lime-lights in no-time.

Now it’s weird that a label that prides itself on recent releases mixed by the likes of Ryan Greene and Alan Douches didn’t go the extra mile with this one, as the production values are a bit of a letdown at times, and the album surely lacks the jingle and jangle subtleties to measure itself up to the true leaders in the genre, but the sheer quality of the songs is nothing short of impressive and should assure the band gets their shot at greatness once again. “Arrows Of Light” is a tremendous song that sees the band outgrow their punky roots for a new-wavey sound that doesn’t belie it’s 80’s influences. There’s certainly a lot more depth to “The Sound Of Being Lost”, and the passing of time has allowed for some alternative elements to creep into the bands repertoire, which offers a richness that is hard to ignore. “Paradise Paralyse” is a melancholic rocker, while “Lost In Time” is way more up-tempo and joyous. “May Our Souls …” is more introvert as a song, and really thrives on the duality between dreamy intermezzos and flares of up-tempo harmonies. “Burn The Pages”, the most recognizable songs as it was the bands first radio-hit back in the day, shows a decisively more angry vocal delivery than on previous recordings, but overall the song sounds too slick this time round to really get my heart stomping like the original did. The songs never let up, and even the antagonizingly slow “Soma Holiday” never bores for a single second. “Seven Days Before My Brain Explodes” is another definite highlight, the melodies immediately gripping you by the throat, in contrast to “So Sweet Sadness” that slowly but definitely creeps up to you and totally gets under your skin with its definite Cure vibe. There’s honestly not a single disappointing song on here, and even though the second half of the album is a bit less upbeat as one could have hoped for, it is still a very rewarding process to see the band unfold their new-found sense of direction, with it’s myriad of little touches that make it ever so interesting to listen to. “The Sound Of Being Lost” is a definite stayer.

Together with bands like The Sedan Vault and Larsson, The Scarrots are part of a new generation of bands that are undoubtedly about to leave their mark on our little rock-scene, and with this magnificent new CD under their belt, there’s not a hair on my head that doubts the Scarrots will make a lasting impact on the radio waves. “The Sound Of Being Lost” shows a band that is slowly tapping into its full potential, and succeeded in delivering a highly entertaining album that should please anyone who is into this day and age’s alternative rock circuit.

---

From: www.kwadratuur.be

SCARROTS
‘The Sound of Being Lost’

De naam Scarrots doet bij sommigen misschien nog wel een belletje rinkelen. Dit Leuvense sextet scoorde met de single 'Burn the Pages' in 2003 een bescheiden radiohitje op Studio Brussel, maar verdween na zijn doortocht op Pukkelpop geruisloos weer achter de coulissen. Drie donkere jaren later staan ze er weer met hun tweede worp 'The Sound of Being Lost', een plaat met een meezingbaarheidsfactor om U tegen te zeggen.

De aanstekelijke poppunk van weleer werd verrijkt met een stapel invloeden uit de vroege jaren tachtig, zodat Scarrots intussen een gevarieerde waaier aan songs ter ore kan brengen. Opener 'Arrows of Light' is gewapend met een hoekige postpunk ritmesectie en een zalvende gitaarpartij waar de new wavers van Editors een patent op lijken te hebben. Tekstueel legt zanger Pieter Stockmans de lat meteen zo hoog dat hij ze doorheen de rest van het album niet meer zal overschrijden. "Hope is an arrow of light / Stored in the back of your brain" en "Leave some light for a darker day": treurnis omzetten in positieve energie, dat blijkt de voornaamste betrachting van 'The Sound of Being Lost'. De melancholische inslag weerhoudt nummers als 'Paradise Paralyse' er gelukkig niet van om een stevig eind weg te rocken. De dromerige strofes van 'May Our Souls Remain in Light' vormen het ideale opstapje naar een catchy refrein dat eenvoudigweg smeekt om meegezongen te worden. Dat ook 'Burn the Pages' – reeds verschenen op debuutalbum 'Peace of Sunshine' – in de tracklist opgenomen is, zal hier en daar ongetwijfeld een wenkbrauw doen fronsen. Daar deze montere poppunker niet uit de toon valt, kan dit folietje door de vingers gezien worden. De tweede helft van de plaat kent minder uitschieters, maar blijft evenwel een onderhoudend luisterstuk dat met het meeslepende 'Daydreams of Escape' een waardige afsluiter krijgt.

Scarrots blijft aan de juiste kant van de dunne scheidingslijn tussen oprechte bezieling en goedkope dramatiek. 'The Sound of Being Lost' is een verzameling aanstekelijke singalong songs die een goed evenwicht vinden tussen dynamiek en melodie. Dat vraagt live om bevestiging!

Johan Roef
http://www.kwadratuur.be/releases.php?id=3426

---

From: www.punkrocktheory.com

SCARROTS 'the sound of being lost' CD

Funtime Records / Suburban distributie

After having one helluva long sabbatical, the dudes that make up Scarrots finally went back in the studio to record the follow-up to 2002's "Peace Of Sunshine". Reason it was so quiet around this band was that their drummer quit and it took 'em a while before finally settling on Pieterjan Vranckx. Damn shame it took so long because they were definitely gaining some momentum with their debut beforing coming to a dead stop. But it shouldn't take them too long to get where they were and even further with "The Sound Of Being Lost" if you ask me.

On their sophomoric album you'll find ten new songs and a re-recorded version of "Burn The Pages". Most of the included cuts are uptempo affairs with plenty of room for singalong choruses, melodic guitars and synths which are used with good taste throughout all of the songs. Even though you can still hear the band's punk roots, the new songs are more uptempo rock songs before anything else that should please every Weezer fan out there. The big exception is the Interpol-esque opener "Arrows Of Light" which comes with one of the best choruses I've heard in a long time.

Overall the band's music may not be anything you've never heard before but but they play it with so much enthousiasm that every time when I hear it, a smile appears on my face. And that's a lot more than I can say about a shitload of other bands out there.

Thomas

---

From: www.digg.be

Scarrots: The Sound of Being Lost

Funtime Records, 2007
Suburban

Men mag van MySpace zeggen wat men wil, maar behalve heel veel kut met peren ontdekten we hier ook al heel wat leuke dingen, die anders nog steeds in een voor ons onbestaand (want onbekend) parallel universum zouden bestaan. We kunnen ons voorstellen dat niet iedereen ons enthousiasme deelt, maar voor ons is MySpace op dit moment nog steeds een leuke handelsfoor waar (al dan niet) getalenteerde muzikanten hun waren proberen te slijten aan toevallige voorbijsurfers. Zonder MySpace zouden we ook nog altijd in de overtuiging leven dat Scarrots een bandje is dat – net als duizenden anderen - ‘maar’ uptempo rock en melodieuze punkpop maakt, twee genreomschrijvingen die bij ons altijd het schrikbeeld oproepen van groepjes als Simple Plan, Jimmy Eat World en Good Charlotte. Niks is minder waar, want ‘The Sound of Being Lost’ laat net een groep horen die zich probeert te bevrijden uit haar beklemmende eierschaal en de vleugels uitslaat richting andere stijlen.

‘The Sound of Being Lost’ betekent ook een nieuwe start voor het Leuvens/Tiense zestal, dat al sinds 1996 onder Scarrots-vlag musiceert, optreedt én opneemt. Deze plaat is dan ook niet het late debuut van de band (zoals we elders lazen), want dat verscheen al in 2002. ‘Peace of Sunshine’ – zo heette het album - was het logische vervolg op het traject dat Scarrots tot dan had afgelegd: heel veel optreden, winst in Rockvonk 2001 (een wedstrijd voor aanstormend rocktalent uit Vlaams-Brabant), de finale van Debuutrock en Humo’s Rock Rally én een single (‘Burn the Pages’) die veel werd gedraaid op Studio Brussel. Maar hét hoogtepunt werd ongetwijfeld hun plaatsje op de Skatestage op Pukkelpop 2003. Als je dit allemaal leest, denk je: die zijn vertrokken, Scarrots heeft een enkele reis richting top gewonnen, maar nee. Uitgerekend op dat moment kwam er zand tussen de raderen van deze geoliede machine, en begon de motor te sputteren.

Pas vorig jaar pakte de band de draad weer op en werd er met hernieuwde moed begonnen aan het pennen van nummers. De elf beste songs werden verzameld op ‘The Sound of Being Lost’, een plaat die sinds vorige week in de winkels ligt. Nog steeds bestaat het groepsgeluid van Scarrots voor een groot deel uit powerpop en melodieuze pop(punk), maar de zes – Pieter Stockmans (zang), Patrick Mues en Piet Tutenel (gitaar), Joan Govaerts (bas), Wim Bruyninckx (toetsen) en Pieterjan Vranckx (drums) – hebben tijdens hun sabbatical duidelijk ook naar andere dingen geluisterd. In hun bio wijzen ze The Killers, Weezer en Jimmy Eat World aan als referentiepunten, maar ons deed het soms ook denken aan The Alarm en Big Country, jaren ’80-bands (met een punkverleden) die er net als Scarrots nu in slaagden negatieve gevoelens of gebeurtenissen om te buigen in bruisende, strijdlustige, haast opgewekte songs. De songs zijn niet alleen aanstekelijk, er is duidelijk ook heel veel werk gemaakt van de afwerking en de arrangementen. Hierdoor blijven ook de nummers die op zich minder sterk zijn, toch de moeite waard om keer op keer beluisterd te worden.

Radiohit ‘Burn the Pages’ kenden we nog van een paar jaar geleden, toch was het pas toen we op ‘Arrows of Light’ stootten op de MySpace van de groep, dat we aandachtiger zijn gaan luisteren naar Scarrots. Het nummer (tevens de opener van de plaat) is het duidelijkste voorbeeld van hoe de groep haar geluid heeft verrijkt met elementen uit de eighties. Het uiteindelijke resultaat leunt veel dichter aan bij de (new wave)-gitaargroepen uit de eerste helft van dat decennium, dan bij de poppunk waarmee de band destijds doorbrak. Maar het is niet alleen door deze songs dat we deze plaat nog steeds met veel plezier draaien, want andere (even aangename) verrassingen op deze cd zijn ‘Lost In Time’, ‘May Our Souls Remain in Light’, ‘So Sweet Sadness’ en ‘I’ll Travel a Million Lightyears’. Nu de plaat een feit is, wil Scarrots zich ook als livegroep weer op de kaart zetten. Dat moet met het nieuwe materiaal, dat zowel oude als potentiële, nieuwe fans moet kunnen overtuigen, zeker lukken. We wensen de band bij deze dan ook een erg drukke (festival)zomer toe!