Tenement Kids

From: OOR MAGAZINE en www.oor.nl

PUNKROCK
TENEMENT KIDS
We've All Been Down (FUNTIME)
http://www.myspace.com/thetenementkids

Het is ‘m echt. Op de hoes van We’ve All Been Down prijkt pontificaal een de Achterhoekse dukes uit de ‘nieuwe rijden’-reclames. De muziek van de tegenwoordig in Utrecht wonende Tenement Kids heeft verder bar weinig te maken met lasso’s, hooi of koeien. Hun melodieuze punkrock in de geest van Hot Water Music en Alkaline Trio komt op deze tweede nog beter tot z’n recht dan op debuut Doves. Pop is geen vies woord voor de vier die met deze plaat bewust voor een toegankelijker geluid hebben gekozen. Zanger en tekstschrijver Gijs Wilbrink heeft zich voor de teksten laten inspireren door grootheden als Bob Dylan en Nick Cave en bezingt het proces waar veel jongeren mee te maken krijgen: er moet iets veranderen in mijn leven, maar wat?
Hoe ontsnap ik uit mijn geboortedorp en hoe houd ik me staande in de grotemensenwereld? Het resulteert in elf innemende nummers waarin de geest van Hot Water Music nog altijd prominent rondwaart en af en toe iets van de folkpunk van The Gaslight Anthem te horen is. Nog iets meer eigen smoel en deze Kids gaan definitief doorbreken. TIM VEERWATER

---

From: www.disagreement.net

TENEMENT KIDS 'we've all been down' CD

Tenement Kids from the Netherlands have been founded in 2005, and apart from their debut EP Doves, they have so far only been present on compilations, among other on a tribute to Leatherface. My first time with their first longplayer We’ve All Been Down reminded me also of that band, even though I didn’t know about the tribute then.

It’s hard to pinpoint Tenement Kids on a musical map as they are oscillating smartly between punk and noise rock. The CD has been produced by Nico van Montfort who gave already excellent sound to other Benelux punk bands like Antillectual and Brat Pack. The band doesn’t actually want to settle down on one style, claiming that they have taken inspiration from every decade: the Byrds and Kinks from the Sixties, the Adverts and Stiff Little Fingers from the Seventies, Joy Division and U2 from the Eighties, Therapy? and Alice In Chains from the Nineties and finally Hot Water Music and Against Me from the current millennium.

Most of the times, Tenement Kids like it rough, displaying sometimes more their British punk influences, sometimes more their American ones. Their songs are straightforward and uncomplicated, putting emphasis on choruses with pop appeal, where especially Stampeding Cattle deserves to be pointed out. Another highlight is Quit Playing Them Strings, a great punk hymn that invites to sing along, even though they could have found an earlier end to this track. Their quieter material has more groove and distinctive bass lines, betraying the band’s Eighties influences. The noisy material is better represented though.

Tenement Kids do nothing new on their debut, but their journey through forty years of rock history is very entertaining and absolutely fun!

---

From: www.punx.nl

Tenement Kids - We’ve All Been Down
24-11-08 00:05:00 / door pureandsimple
band: Tenement Kids
album: Tenement Kids - We’ve All Been Down (2008)

Tracklist
1. The question's always easier (than the pain)
2. Let it rain, let it roar
3. Sliding down
4. Soul
5. Stampeding cattle
6. Healthy skeptic
7. Quit playing them strings
8. Come waltzing
9. Days of stainless steel
10. When something takes a part of me
11. East

CD van de week
Week 48 2008

Als je al wat langer meeloopt in de punk- en hardcorescene kan het veelvuldig stoten aan allerlei gezeik en bullshit je enthousiasme, positivisme en inzet enigszins doen doven. De intensiteit waarnee ik muziek beleef fluctueerde de laatste jaren dan ook nogal maar, mede door dit We've All Been Down, is het vuur weer helemaal aangewakkerd en opgebloeid. Dit jaar, gesteund door geweldige releases van onder andere Dead To Me, Fucked Up en Dillenger Four, is mijn enthousiasme bijna tot op gelijk niveau als in de tijd dat ik mijn eerste passen richting de Escape in Veenendaal ondernam om mijn eerste concertje te gaan beleven. Voor iedere band, en dus ook voor Tenement Kids, om te horen dat je plaat zo'n impact heeft op iemand is het grootste compliment wat je kan krijgen van een muziekliefhebber.
Verder heb ik dan ook eigenlijk weinig toe te voegen behalve dan dat kids die dagelijks masturberen op de klanken van Dear You van Jawbreaker, Frankie Stubbs als God aanbidden of van plan zijn binnenkort de hoes van No Division van Hot Water Music op hun rug te laten tatoeëren een nieuwe muzikale bijbel zullen vinden in deze plaat.
Score: 89/100

---

From: www.musicfrom.nl

The Tenement Kids – 'We’ve All Been Down'
rubriek: Recensies
door: Ruud
stijl: punk/hardcore
cd
label Funtime Records

Een sfeerbeeld: In een donker rokerig zaaltje ergens in de nabije toekomst speelt een opkomende punkband, die de naam ‘The Tenement Kids’ draagt, zich letterlijk het snot voor de ogen. De zaal is gevuld met boze, werkloze jongeren, die met ontbloot bovenlijf hun onvrede met de hedendaagse maatschappij eruit zweten.

De geschiedenis heeft zich herhaald. Na jaren van economisch optimisme is een nieuwe recessie een feit. De jongerencultuur valt na zo’n vijfentwintig jaar weer terug in een nihilistisch verzet tegen alles dat riekt naar establishment en de daarbij behorende culturele uitspatting en "DWDD-hypes", zoals zanger-gitarist Gijs Wilbrink van de Tenement Kids het zelf ooit in een interview noemde.

Wat je ook vindt van The Tenement Kids, het valt niet te ontkennen dat hun gevoel voor timing haast perfect te noemen is. Het ontstaan van de punkmuziek is onlosmakelijk verbonden met economische malaise en als we het Centraal Plan Bureau moeten geloven staan we vandaag de dag aan het begin van een nieuwe recessie. Koren op de molen van dit Utrechtse viertal, dat sinds 21 november hun tweede plaat ‘We’ve All Been Down’ op de planken heeft liggen!

Dan over dit "sophomore" album van “de Kids”. In vergelijking met hun debuut ‘Doves’ klinkt deze opvolger wat voller. Het is wat beter geproduceerd. De jongens zetten ook op dit nieuwe album de breuk met de originele punksound (zover die er is) voort. Het geheel klinkt allemaal wat melodieuzer en er klinkt warempel zo nu en dan een ware gitaarsolo, hetgeen de principiële punkrocker waarschijnlijk een vies gezicht doet laten trekken. Feit is wel dat op deze manier een grotere markt aangeboord wordt. Gelukkig komt deze breuk niet als geforceerd over. Wanneer je de verschillende interviews die over het web zwerven erop na leest, lijkt dit ook niet het onderliggende motief te zijn.

Over het geheel genomen klinkt ‘We’ve All Been Down’, met alle respect, als elke andere punkplaat: korte nummers, een zeer strakke drumpartij, iets te rommelig gitaarwerk en niet de sterkste zangpartijen. De kleine verrassingen van dit album zitten hem echter in de nummers waarin, zoals eerder gezegd, gebroken wordt met de aloude traditie. Zo horen we tijdens ‘Stampede Cattle' de verrassend goede tweede stem van bassist Tim Meijer. Tijdens dit nummer lijkt het dan soms haast alsof je niet naar een punkgroep, maar naar grunge rockers zoals Green Lizard zit te luisteren. Zo geeft ook de zeer uitgerekte gitaarsolo in, hoe ironisch, ‘Quit Playing Them Strings’ het album net dat beetje extra’s in vergelijking met een gemiddeld punkrock-album.

Kortom, de lijn die met het debuut ‘Doves’ is ingezet wordt succesvol voortgezet op ‘We’ve All Been Down’. Het is een stap voorwaarts, maar niet een hele grote stap. De band heeft zich zelfs misschien wel in een lastige positie gemanoeuvreerd met dit tweede album: niet punk genoeg voor de diehard punker en te punkerig voor de mainstream luisteraar. Laten we hopen dat de jongens met dit zo op het eerste gezicht lastige dilemma goed kunnen omgaan of dat ze een hele trouwe schare fans hebben.


aantal tracks: 11
speelduur: 37:11 minuten