The Sedan Vault

From: www.concreteweb.be

Band : The Sedan Vault
Album title : Vanguard
Record label : PIAS
Distributor : PIAS
Release date : 03/11/2008
Release : CD (also available on vinyl)

Three years ago this Sterrebeek based Belgian quartet [consisting of the Meeuwis brothers Frederik (bass, vocals), Rutger (guitar, vocals), and Marius (piano, keyboards, samples, vocals), plus Johan Buyle (drums)] amazed skeptics and unbelievers in the possible worth/ impact of a band from our small country on what is at best called the Experimental/ Avant Garde Post-Hardcore scene…when they released their debut album Mardi Gras Of The Sysiphus on Funtime (a label usually seen as bringing rather typical Punk Rock stuff, but occasionally – like with The SV – bringing something extraordinary indeed!).

It all started earlier in this century, when Rutger, Marius (then still the bassist), and Johan played as a trio in the band’s precursor Mawkish, who got to the finals of Humo’s Rock Rally (one of Belgium’s highest profile Rock band contests) in 2002. Then Marius decided he could add something more if he’d play piano and keyboards (obviously, that would turn out to be the turning point in their musical career)…and Frederik, whom had meanwhile learned to play the bass guitar, gladly took advantage of the occasion to push his way into the fold! The first recorded outing of this new outfit came with the 2003 mini-CD demo Age Of Aquarius. Following the Mardi Gras Of The Sysiphus album, the band took the Belgian music scene by storm, getting spots on the country’s biggest festivals (Dour, Pukkelpop, Maanrock, etc…), enormous amounts of airplay, interviews in most important major magazine and journal paper (De Standaard, De Morgen, Rif-Raf, Metro, etc…), playing countless club shows on a regular basis as well as playing aftershows for the likes of The Mars Volta and Death Cab For Cutie at Brussels’ Ancienne Belgique (where they’ve since become the “house” band).

Described by Funtime as something that “sounds strange like The Mars Volta, angry like Black Flag, nocturnal like Nine Inch Nails, muddy like Barkmarket and nostalgic like Sigur Rós and the electronic Radiohead”, The SV songs are entities which take a long time, and numerous rehearsals (which are not only used to add/ substract new ideas to their music, but also as a means to practice songs until they’re known from start to finish), to grow to full age (which is a highly complex one, I tell ya!)! That, of course, is why it took the guys three years to write a new album!

To give my own description of the band’s music…would simply take me too long! Soundtrackish calmer passages are counterbalanced with exploding moments in a rollercoaster mode, and to make matters even more confusing, the band adheres the same practice of glueing their separate songs (this time around, that’s 10 pieces) together as they do during live appearances! Of course, there’s a couple of moments which really shine out, like the short (only 85 seconds) album opening “Cockney Krasherz”, which has a spoken word intro (in local Flemmish) brought by Arno and overlain only with Ambient piano, albeit getting a sudden guitar outburst towards the end! Somewhere during “A Rave To Every Home”, the underlaying bass/ synth tones are somewhat remeniscent to the attack scene of the movie Flash Gordon (soundtrack provided by Queen, remember?), and equal such “samples” occur in other songs as well! You can definitely say the band’s continued to explore their experimentaions a little further even than on their debut (which, of disgrace, I’ve had at home for two years, but never gave a listening session before last week…when I knew that the band’s new album was gonna come my way for reviewing!). Take the weird recording manipulations on the vocals in the second part of actual album opening song “Communism By The Gallon”, forinstance! But hey…see what I meant when I told you it would take me too long to give my own description of this album? I mean, there I go shooting off my mouth again! Nay, best then I immediatelly tell you that you can actually listen to “Communism By The Gallon” and the rather electronical sounding “Unidentified Flying Subjects” at myspace.com/thesedavault…where you’ll also find a comprehensive list of music the band members listen to for influences…quite an eclectic bunch of things from which you’re bound to find an influence here, another influence there…and then some…because no matter what influences, no matter what comparisons music journalists may wanna try out (usually to facilitate their own job), The Sedan Vault is quite a unique experience to listen to!

Hey, vinyl junkies…yeah, I know you’ve been holding your breath since the top of the page (where I mentioned the album is also available in your favourite medium)…so, the album will also be available in a limited rotation of 500 vinyl copies! 350 of those will be just “plain” black vinyl, but 100 will be coloured vinyl, and 50 will have two colours! I’ll tell you one thing: you’d better run to the store as quickly as possible to order your own copy of this great album, because come next chance (which will be tomorrow) I can asure you at least ONE of those 500 will be added to my own collection! Hah…and when you see me make such a remark, you already KNOW that Vanguard is being added into that “best Albums Of 2008” list of mine, right? I mean, anyone with some taste in good and complex music would do the same!

98/100
Tony.

---

From: Humo Magazine

THE SEDAN VAULT 'vanguard'

Een koortsige thriller over een schimmige kliek terroristen vóór, tijdens en na hun wellicht laatste actie, verpakt in even grillige als van ambitie blakende rock: iets voor u? Dat dachten wij ook! Na hun uiterst pruimbare debuut 'Mardi Gras of the Sisypha' offreert The Sedan Vault met 'Vanguard' opnieuw een plaatje dat sluit als een bus.

Van de Ground Zero-achtige skyline op de cover en de druk meanderende opbouw vol samples tot de cryptische songtitels (wat dacht u van '.. -. ..- -.-'?): alles ademt naderend onheil en ontvlambare chaos. Toch verliest dit rebelse kwartet uit Sterrebeek zich nooit in moeilijkdoenerij: tussen het bijtende rookgordijn van distortionherrie en smeulende elektronica doemen namelijk een stuk of vijf onvervalste prachtsongs op, nerveus als de laatste van Bloc Party, lichtjes tegendraads als Mintzkov en even intens als Coem - nóg zo'n band die niet allergisch is voor strijkers en blazers.

We worden in het verhaal gezogen door Arno, die in het plat Oostends een soortement proloog brabbelt, waarna de protagonisten in 'Communism by the Gallon' hun sinistere bedoelingen ontvouwen - check hoe de elektronische mayhem zich ondertussen meester maakt van de stem van zanger Rutger Meeuwis!

De parel 'Autochtonic' maakt ons daarop manu militari diets dat er wel degelijk straf spul in de cd-lader zit. 'One Thirty through the Borough' en 'The Axis of Frazier and Forman' klinken geremd en fragiel, als de broeierige stilte voor een nietsontziende storm - in dit geval: de stuurloze gitaarriffs spuwende single 'Unidentified Flying Subjects'.

Oké, de filmische spokenwordsamples komen soms fake over en Meeuwis mocht gerust wat minder glad klinken, maar dat is met een intensieve whisky- en sigarettenkuur in geen tijd verholpen. En de machtige afsluiter '.. -. ..- -.-' was zo'n bombastische patat op ons bakkes dat wij alle bedenkingen metéén weer inslikten.

Zoveel kwaliteit op slechts 37 minuten: wie doet het The Sedan Vault na?

---

From: Rif Raf Magazine n° 200

THE SEDAN VAULT 'vanguard'

The beginning is the end. Of dan toch in het geval van ‘Vanguard’.
Terwijl Arno Hintjens in intro ‘Cockney Krasherz’ als afscheid zijn “opn brief an Vandewalle” voorleest en wij - zelfs als geboren West-Vlaming - ons uiterste best moeten doen om zijn weinig goeds voorspellende woorden te begrijpen, worden we door grillige keyboards ondergedompeld in een mistroostig en postapocalyptisch wasteland waarop we door helikopters met zoeklichten een jamdistortionmoeras worden ingejaagd en meteen tegen ‘Communism By The Gallon’ en de high voltage-prikkeldraad van een van de beste distorted gitaarriffs van de plaat én van het jaar aanrennen. Maar ook Rutger Meeuwis haalt met zijn aangesterkte stem halsbrekende toeren uit en huilt ons nu eens kristalhelder de nacht in, om zich vervolgens elders in duizenden scherven kapot te schreeuwen. ‘Autochtonic’ bepaalt meteen de vluchtroute langs Munchen en Zagreb en maant ons aan een low profile te houden, maar dat doet de muziek met zijn talrijke ritmewissels en tegenstribbelende gitaren allerminst. Indrukwekkend. En dan moet het door sputterende synths aangevoerde, licht ontvlambare ‘Unidentified Flying Subjects’ nog komen. Terwijl een bunzenbrander wordt bovengehaald en niet alleen van de stem, maar ook van ons crème brûlé maakt, belanden we een paar ritmische hellepoelen later in de vuurlinie van furieuze koebellen, killerriffen en overstuurse keyboards.
Argh! En zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Want hoewel er in vergelijking met ‘Mardi Gras Of The Sysipha’ dan wel een paar laagjes zijn gesneuveld, komt het de intensiteit ten goede. Voor wie in deze mayhem echter op zoek is naar houvast zal referenties als The Mars Volta, Battles en The Residents dan ook zonder verpinken doorslikken, maar RifRaf is te druk bezig met zijn derdegraads brandwonden te likken.
(sp)s kop eraf als dit geen hoge ogen zal gooien, want alleen al voor de teksten is zij bereid een moord te plegen. Groots!
Sofie Pype

---

From: www.digg.be

The Sedan Vault: Vanguard
San Khapaw/Funtime, 2008

Voor Digg*ers:* progressieve emo-rock

”Is dEUS nog nodig?” Het was de eerste zinsnede die deze doodgewone sterveling na een eerste beluistering van ‘Vanguard’ door het hoofd flitste, en het lijkt me niet meer dan eerlijk om deze recensie ermee te beginnen. En hoewel ze overdreven was, is het een reactie die indicatief is voor de manier waarop The Sedan Vault ons koud gepakt heeft met deze eerste volwaardige langspeler. Niet dat we onze neus ophaalden voor de nogal lang uitgevallen ep Mardi Gras of the Sisypha, maar echt steil achterover vallen was er ook niet bij: het sfeertje was te opgeklopt, de nummers en hun titels te gezocht progressief en de sound net iets minder groots dan de initiële fuzz die rond de band werd gemaakt. Het bleek slechts een vingeroefening, het kladje van een master plan in wording. Op ‘Vanguard’ ontpopt The Sedan Vault zich immers tot een band die zich niet hoeft te schamen voor een internationale droom meer of minder. Daar is hun progressieve pop – tja, het kind heeft bij deze een naam – sterk genoeg voor.

Aan ambitie geen gebrek bij dit viertal uit Sterrebeek (of “Starbrook”, zo u wil), en dat spat van ‘Vanguard’ af. Het lijstje vooraanstaanden dat meehielp aan het verwezenlijken van het met soundscapes en -samples aangedikte concept – de wedervaren van een bende extreem-linkse brandstichters – is met namen als grafisch kunstenaar Danny Decat en all-round hero Arno niet alleen indrukwekkend, het toont ook aan dat er achter ‘Vanguard’ een visie schuilt. Dat subtiel uitgewerkt concept blijft voor de rest een uiterst goed in het gehoor liggend aardigheidje, want hetgene waarvoor u en ik het doen, zijn natuurlijk de nummers. En die zijn vaak nog imposanter. Gelukkig maar, want wat is erger dan een prachtige doos zonder inhoud? De vraag stellen is ze beantwoorden.

Laat er geen twijfel over bestaan: met ‘Unidentified Flying Subjects’ heeft The Sedan Vault zowel de meest onwaarschijnlijke als de meest verslavende Belgische single van het jaar gemaakt. Die wulpse, grillig solerende gitaar die zich parallel voortbeweegt met de stem en zich rond de pompende baslijn krult als een van Ray van Mechelens matroesjka’s rond een paal. Die ongrijpbare vocal overdubs en effecten die in het decor een schijnbare chaos creëren. Het is een song die het dansbare indie-geweld van cool cats als The Rapture combineert met de furie van At The Drive-In en de eigenzinnigheid van The Mars Volta, netjes afgeboord met een emo-kransje en een absurde tekst.

Die laatsten zijn trouwens nog steeds hét referentiepunt om de sound van The Sedan Vault te duiden, maar niet meer zoals vroeger. In het refrein van het heerlijk dromerige ‘A Rave to Every Home’ horen we dingen die net zo goed op de laatste Mew hadden kunnen staan, in ‘Autochtonic’ kloppen zowel de harten van de vroege dEUS als de meest theatrale Muse, terwijl ‘The Axis of Frasier of Foreman’ hun eigen interpretatie is van een weerspannige dronkemanswals zoals Tom Waits die zou schrijven. Het resultaat is in elk van die nummers verbluffend, al wordt de band in zijn niet simpele opzet geholpen door allerhande materieel dat niet bij een standaard rockbezetting hoort: de blazers die afsluiter ‘.. -. ..- -.-‘ uitgeleide doen, laten je in verwondering achter, en ook ‘Communism by the Gallon’ en de lieflijke klapper ‘One Thirty Through The Borough’ werden volgestouwd met sfeerinducerende instrumenten en effecten. Dé question jambon is dan ook of de heren dit ook op een podium kunnen neerzetten zoals het hoort, want de charme van ‘Vanguard’ ligt voor een groot deel besloten in die aardige vondsten en extraatjes.

Hoewel de verleiding groot is om ‘Vanguard’ louter om muzikaal- en productietechnische redenen de hoogte in te jubelen, schrijft The Sedan Vault vooral nummers die blijven hangen. Zonder dat de band in overdreven experimenten of notenneukerij vervalt, creëert het kwartet met ‘Vanguard’ een muzikaal uitspansel waaronder het heerlijk toeven is, een meesterlijk uitgebalanceerde plaat die je van de eerste minuut in een dubbele nelson neemt om je pas weer los te laten wanneer de laatste trombonestoot is uitgedeeld. Progpop, inderdaad. Met een hoek af. En behoorlijk indrukwekkend.

---

From: www.goddeau.com

The Sedan Vault :: Vanguard

Met zijn tweede plaat slingert The Sedan Vault een verbluffend werkstuk binnen. Het album heeft tegelijk de stabiliteit van een conceptalbum en de intensiteit van een punkplaat. Vanguard heet het werkstuk en ze klinkt als vuurwerk dat afgaat voor je de kans krijgt het weg te gooien.

Een jaar of drie geleden, in de eerste maanden van 2006, was The Sedan Vault dé band die je gezien moest hebben. Waar maakte niet zozeer uit, of het nu in de AB was, een overvolle fakbar of een jeugdhuis waar lichaamsvocht van het plafond druppelde, de band was een sensatie die je als toeschouwer het muzikaal equivalent van het afgaan van een vuile bom liet meemaken. Een ongeziene lading energie die met een plotse schokgolf vrijkomt. Zelfs de verschroeiende hitte was bij momenten waarneembaar.

Met Mardi Gras Of The Sisyphia bracht The Sedan Vault in die periode ook een eerste plaat uit. Hoewel de gedrevenheid van het album spatte, kon Mardi Gras niet helemaal bekoren. The Sedan Vault leek een typisch geval van waanzinnig sterke concerten, maar in verhouding zwak studiowerk, zoals dat ook bij Triggerfinger ten tijde van het debuut het geval was.

En net als bij laatstgenoemde band valt bij The Sedan Vault alles met de tweede plaat in zijn plooi. Met Vanguard haalt het viertal immers grof geschut tevoorschijn. Dat mag bovendien zelfs redelijk letterlijk genomen worden. Door Vanguard loopt een rode draad die even dreigend als boeiend is. Hoewel de band zelf liever het mysterie bewaart, kan het geen kwaad te vermelden dat het terrorisme opnieuw zijn oude romantische aura verkrijgt.

Het sinister gevoel dat het karakter van deze plaat vormt, sluipt vanaf de eerste seconden van intro “Cockney Krasherz” uit de boxen. De spoken word track zet de toon voor een trip van jewelste. De gedreven vaart die de eigenlijk opener “Communism By The Gallon” voortstuwt, maakt vervolgens duidelijk dat deze band een reuzenstap vooruit heeft gezet.

Voor een deel is dat te danken aan het belang die de band heeft gehecht aan de sfeer van Vanguard. Alles klopt aan deze plaat, van de hoes langs de vocalen in “One Thirty Through The Borough” tot de tempowissels die opduiken wanneer je ze het minst verwacht: Vanguard is een beredeneerde, maar oerdegelijke zet van een band die hoorbaar weet waar naartoe.

Ook muzikaal klopt het plaatje, hoe divers het soms ook is. Door de opbouw laten “Unidentified Flying Subjects” en “A Rave To Every Home” zich opmerken als de climax van de plaat, al doet dat geen afbreuk aan de overige songs. Maar deze twee nummers zijn van dermate hoge kwaliteit dat het zowaar een beetje eng wordt. “U.F.S.” laat het elektronisch monster in The Sedan Vault los, terwijl het van epische trekjes voorziene “A Rave” indierock verzoent met een als outro vermomde solo die meer aan Pink Floyd doet denken dan je spontaan zou willen toegeven, wat niet eens een slechte zaak is. “A Rave” vervalt immers niet in oeverloos gepiel. Door enkele ingenieuze ingrepen blijft het nummer keer op keer intrigeren van de eerste tot de laatste seconde.

De belofte die met Mardi Gras gemaakt werd, is ingelost, zoveel is zeker. Hoewel The Sedan Vault ten tijde van die plaat al blijk gaf van een zekere mate van genialiteit, is die nu écht voelbaar. Vanguard is als het koude lemmet dat plots op je keel gezet wordt wanneer je nietsvermoedend door een schaars verlichte steeg wandelt. De adrenalinerush van rennen of ten onder gaan. Kortom, een klasseplaat.

Joris Vanden Broeck
14 november 2008

---

From: www.kwadratuur.be

3/11/2008 – Releasejaar: 2008

THE SEDAN VAULT
‘Vanguard’

The Sedan Vault is misschien wel de meest onderschatte band van het westelijke halfrond. In 2006 brachten deze 4 heren uit Sterrebeek hun debuut 'Mardi Gras of the Sisypha' uit, een werkelijk briljante kruisbestuiving tussen indie, punk en progrock. Het leverde hen een berg lovende recensies en tal van lofbetuigingen op, maar een grote doorbraak bleef vooralsnog uit. Daar komt hopelijk verandering met 'Vanguard', een plaat met internationale allures.

Net als zijn voorgangers blijkt 'Vanguard' een conceptplaat, ditmaal over de op- en ondergang van een terroristische groepering. Het verhaal wordt ingezet met een heuse spoken word intro van Arno Hintjens. Gaandeweg zal zo ook producer Wim Janssens zijn duit in het zakje doen. Maar vreest niet: het muzikale luik blijft primeren én excelleren. 'Communism by the Gallon' drijft voort op een pulserende ritmesectie en mag prat gaan op militante vocalen à la "We won't just back down / No, we would rather die than surrender". Tel daarbij de subtiele keyboardaccenten en het extatische refrein tjokvol friemelende gitaren en men heeft te maken met The Sedan Vault in bloedvorm. Als vanouds schippert 'Autochtonic' heen en weer tussen felle gitaarschichten en melodische interludia – via een droge technobeat gaat het zelfs naadloos naar een psychedelische apotheose.

'One Thirty Through the Borough' illustreert dat de groep zijn muzikale horizon heeft verruimd: geraffineerde elektronica, minimale keys en spaarse gitaren tillen deze intimistische track naar ongekende hoogten. Het stuiterende 'Unidentified Flying Subjects' mag de honneurs waarnemen als eerste single en doet dat met een combinatie van dampende grooves, frenetiek slagwerk en epische gitaren. Vertrekkende vanuit een lome drumbeat, ontpopt 'A Rave to Every Home' zich tot een slepende compositie waar zinderende melodieën in de clinch gaan met emotionele vocalen. 'Am Hinterland' tekent voor een nieuw rustpunt en bedelft minimalistisch gitaargetokkel onder etherische gezangen en een rijke orkestratie, waarna de orgastische afsluiter nog eens alles uit de kast haalt om de luisteraar definitief achterover te blazen. Veredelde soundscapes als 'The Axis of Frazier and Foreman' en 'From All Over European Ghettos' neemt men er dan wel voor lief bij.

The Sedan Vault zet zijn muzikale ontdekkingstocht verder en vult vroegere referenties At the Drive-In en The Mars Volta aan met onder meer Radiohead en Bloc Party. Zodoende blijkt 'Vanguard' een fascinerend opus dat vernuftige indierock koppelt aan subtiele toetsen en tegendraadse elektronica. De productie had daarom misschien een tikje overweldigender gemogen, maar een kniesoor die daarover valt.

Johan Roef

4,5 sterren

---

From: www.damusic.be

The Sedan Vault - Vanguard
Experimenteel


Daar is hij dan eindelijk. ‘Vanguard’, de nieuwe cd van The Sedan Vault. Door onophoudelijk op te treden hebben zij zich een weg gebaand naar het hart van de avontuurlijke muziekliefhebber. Daarvoor moet je wel tegen een stootje kunnen want het geluidsniveau tijdens hun shows zet je oren bij momenten behoorlijk onder druk.

Dat ze respect hebben afgedwongen in de Belgische muziekscene blijkt uit de bijdrage van Arno in de intro Cockney Krasherz. Niet dat we er op enkele woorden na ook maar iets van begrepen hebben, maar het is onmiskenbaar de stem van Belgiës grootste. De jongens van The Sedan Vault zorgen daarbij voor de nodige apocalyptische achtergrondgeluiden. Kwestie van een sfeer te creëren.

En dan barst Communism By The Gallon los. Het lijkt allemaal opvallend toegankelijk voor een Sedan Vaultnummer, tot Rutger Meeuwis zijn gitaar een kloof door het nummer laat slaan. Het contrast levert in elk geval een prachtige track op. Dat contrast kom je trouwens wel vaker tegen in songs van deze groep. Luister maar naar One Thirty Through The Borough dat opgebouwd wordt van interludium tot muzikaal terrorisme en weer terug, iets waarvoor deze groep bekend staat.

Heerlijk is ook The Axis Of Frazier And Foreman, een akoestisch tussendoortje waarin de groep naar adem lijkt te snakken. Let vooral op de merkwaardige zangstem. Dit behoort in al zijn eenvoud tot het beste van het album, dat schittert door zijn veelzijdigheid. Bovendien toont het aan dat deze jongens ongelooflijk veel in hun mars hebben.

Single Unidentified Flying Subjects is dan weer vintage Sedan Vault: er zijn de wispelturige gitaren, de fantastisch gedreven ritmesectie en de knappe synthesizerkunstjes van broertje Marius Meeuwis die het nummer vooruit stuwen.

De dreiging is bij deze band steeds aanwezig. Dat blijkt al uit het prima artwork van Dave Decat maar ook uit de muziek en de teksten. Zelfs in de rustige nummers als Am Hinterland blijf je met een ongemakkelijk gevoel wachten op wat onvermijdelijk komen zal. Precies dat maakt de kracht van een album als dit uit.

Wie de instant kick zoekt, is bij The Sedan Vault aan het verkeerde adres. Dit plaatje geeft zijn geheimen pas vrij na de nodige inspanning. Maar die inspanning loont. Je krijgt uiteindelijk gegarandeerd waar voor je geld.